തീരമില്ലാത്ത തോണി (The Shoreless Boat)

 

    

യന്ത്രം മുരൾച്ച തുടങ്ങുന്നു, മഷി ചിതറി വീഴുന്നു,

വിശ്രമമില്ലാത്തൊരാത്മാവുപോൽ എന്റെ പേന ചലിക്കുന്നു.

അപ്പുറത്തെ മുറിയിൽ തർക്കങ്ങളുടെ പെരുമഴ,

എന്റെ മൗനത്തെ കൊന്നു തള്ളുന്ന ശബ്ദഘോഷങ്ങൾ.

തിരമാലകൾക്കിടയിലേക്ക് വലിച്ചെറിയപ്പെട്ടവനാണോ ഞാൻ?

കടലിന് സൂക്ഷിക്കാനാവാത്ത പേരും നാളുമില്ലാത്തൊരു തോണി.

ഞാൻ വന്നൊരാ പുഴയെ ഞാനിന്നും തിരയുന്നു,

പക്ഷേ, മുന്നിൽ തീരമില്ലാത്തൊരു കടൽ മാത്രം ശേഷിക്കുന്നു.

ആഗ്രഹങ്ങളുടെ പെരുമഴയിൽ എന്റെ ശബ്ദം മുങ്ങിപ്പോകുന്നു,

ഉള്ളിൽ കനലായെരിയുന്നൊരു സ്വകാര്യ ഭാരതയുദ്ധം.

ആനന്ദത്തിന്റെ കുളിർകാറ്റു തേടിയാണ് ഞാൻ വന്നത്,

പക്ഷേ, കണ്ടതോ എന്റെ തന്നെ ഉടഞ്ഞുപോയൊരു കഷ്ണം.

അതിരുകൾ മാഞ്ഞുപോകുന്നു, അടയാളങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുന്നു,

മഞ്ഞുമൂടിയ ഈ യാത്രയിൽ തീരങ്ങൾ ഇനിയൊരു സ്വപ്നം മാത്രം.

മഹത്തുക്കൾ പറയുന്ന ആ 'പരമാത്മാവിൻ' അംശമാണോ ഞാൻ?

അതോ ഇരുട്ടിൽ വെറുതെ ചൂളം വിളിച്ചു നടക്കുന്നവനോ?

വെയിലുള്ളപ്പോൾ മാത്രം പുല്ലുണക്കാൻ വിധി തന്നൊരു സമയം,

പക്ഷേ, ദൂരെ ആകാശം വീണ്ടും കറുത്തു തുടങ്ങുന്നു.

ഭയപ്പെടാതെ ഞാൻ ആഗ്രഹങ്ങളുടെ കാട്ടിലേക്ക് ഇറങ്ങട്ടെ,

എല്ലാ ഉള്ളിലും ഒളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന ആ തീരമില്ലാത്ത വിശപ്പിലേക്ക്.

---