എഴുത്തിലെ കുഞ്ഞു ചുവടുകൾ

അനുസരണയുള്ളവർക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഒരു പ്രത്യേകതരം സമാധാനമുണ്ട്. വർഷങ്ങളോളം ഞാനും അങ്ങനെയൊരാളായിരുന്നു—ആർക്കും ഒരു ബുദ്ധിമുട്ടും ഉണ്ടാക്കാത്തവൻ, ഭക്ഷണത്തിലും പുസ്തകങ്ങളിലും അല്പം സ്നേഹത്തിലും തൃപ്തനായിരുന്നവൻ. കുടുംബത്തിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും എപ്പോഴും ഓടിയെത്തുന്ന ഒരു 'ബെൽ ബോയ്' ആയിരുന്നു ഞാൻ. കാര്യങ്ങൾ തീരുമാനിക്കുന്ന, സ്വാധീനശക്തിയുള്ള വലിയ ആളുകളുടെ നിഴലിലായിരുന്നു എന്റെ ജീവിതം. അന്ന് എല്ലാവർക്കും എന്നോട് സ്നേഹമായിരുന്നു. അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങനെയായിരുന്നു ഞാൻ കരുതിയിരുന്നത്. ക്രൂരമായ ഒറ്റപ്പെടുത്തൽ നമ്മൾ സ്വന്തമായി ചിന്തിക്കാൻ തുടങ്ങുന്ന നിമിഷം ആ സമാധാനം അവസാനിക്കുന്നു. മറ്റുള്ളവർ നമുക്കായി നിശ്ചയിച്ചിട്ടുള്ള ജോലികളുമായി നമ്മുടെ ലക്ഷ്യങ്ങൾ ഒത്തുപോകാതെ വരുമ്പോൾ, ആ 'സ്നേഹത്തിന്റെ' യഥാർത്ഥ മുഖം വെളിപ്പെടുന്നു. അതൊരു പാലമല്ല, മറിച്ച് ഒരു കരാറാണെന്ന് നാം തിരിച്ചറിയുന്നു. പലർക്കും സ്നേഹം എന്നത് വെറും പരസ്പരസഹായം മാത്രമാണ്— 'നീ എന്റെ പുറം ചൊറിഞ്ഞു തരിക, ഞാൻ നിന്റെ പുറം ചൊറിഞ്ഞു തരാം' എന്ന മട്ടിലുള്ള ഒരു ഇടപാട്. എപ്പോഴാണോ നിങ്ങൾ ആ സഹായം നിർത്തുന്നത്, അപ്പോൾ നിങ്ങൾ അവർക്ക് പ്രിയപ...